วันนี้ฉันซื้อหนังสือมาเรื่องหนึ่ง อ่านชื่อเรื่องแล้วรู้สึกสะกิดในใจนิดนึงว่า
ชื่อเรื่องนี้มันก็จิงน่ะ ว่า " อย่ารอให้รักจากไปแล้วเข้าใจว่ารักกัน "
ชื่อเรื่องมันคงตรงกับชีวิตเรามากมายเลย ว่าวันหนึ่งฉันเคยเจอคนที่ฉันรักมากมาย
รักจนไม่เคยคิดจะเลิกรักเค้าได้ และไม่มีอะไรมาทำให้เราเลิกรักกัน
แต่บางครั้งมันก็จะมีระแวงกันเรื่องไม่เป็นเรื่องบ้าง จนบ้างครั้งฉันลืมไปว่าการระแวงคนที่เรารักว่าเค้าจะไปมีคนอื่นไหม
จนเราลืมนึกถึงตัวเองว่าเราจะไว้ใจตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน ที่จะไม่ไปเผลอใจให้ใครมันก็ยากเช่นกัน จะมันทำให้เกิดเรื่องขึ้นว่า
วันนึงฉันเกิดนอกใจเค้าขึ้นมาเอง เพราะความเหงานั้นเอง โดยที่ไม่ได้คิดว่าจะเลิกกันหรอกน่ะ
แค่กิ๊กกันคงไม่เป็นไร (ในใจคิดน่ะ) แต่พอคบไปเรื่อยๆ ก็ดีน่ะ มีความสุขดี สนุก หลบซ่อนกันแทบตาย
แต่เค้าจับไม่ได้หรอก แต่ฉันเองล่ะที่ทรมานที่เห็นคนที่รักเราเสียใจกับการที่เรานอกใจ ไม่สนใจเค้าเท่าเดิม
เสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ ทำไมทำร้ายคนที่รักได้น่ะ จนถึงวันนี้ฉันก็ได้รู้น่ะว่า ตอนนี้ฉันต้องอยู่คนเดียว
ไม่มีคนให้แม้แต่จะให้บอกว่ารักมันเป็นยังไง ตอนที่เราเลิกกันฉันเสียใจมาก ไม่รู้จะต้องทำยังไง
รู้เพียงแค่ว่าฉันเสียคนที่ฉันรักมากที่สุดไปแล้ว คนที่ฉันแค่มองตาก็รู้สึกถึงคำว่ารักที่อยู่ในใจ แต่ตอนนี้คงไม่มีแล้วววววววว

edit @ 2007/08/26 22:52:16
edit @ 2007/08/26 23:06:54